ചിത്രകലാ ക്യാമ്പുകൾ

പുതിയ കലാസംസ്കാരത്തിന്റെ പിറവിയും അതിരുകളില്ലാത്ത ഐക്യവും

കലാക്യാമ്പുകളെ കേവലമൊരു ഒത്തുചേരൽ എന്നതിനപ്പുറം, പുതിയൊരു കലാസംസ്കാരത്തെ വാർത്തെടുക്കാനുള്ള ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമമായി ആരെങ്കിലും മാറ്റിയെടുക്കുമ്പോൾ, അതിനെ ചരിത്രപരമായ ഒരു വഴിത്തിരിവായിത്തന്നെ നമ്മൾ കലാകാരന്മാർ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. കല എന്നത് ഒറ്റപ്പെട്ട തുരുത്തുകളിലെ ഏകാന്തമായ ധ്യാനം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെയാകെ സാംസ്കാരിക മുന്നേറ്റമാണെന്ന വലിയ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്കാണ് ഇത്തരം പ്രയത്നങ്ങൾ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. ഈ മാറ്റത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാനും, ഭാവിയിലെ മികച്ച കലാസമൂഹമായി പരിണമിക്കാനും നമ്മൾ ഒന്നാകെ തയ്യാറാകേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ അനിവാര്യതയാണ്.

പുതിയൊരു ദൃശ്യസംസ്കാരം ഒരിടത്ത് രൂപപ്പെടുമ്പോൾ അവിടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവശ്യമുള്ളത് കലാകാരന്മാർക്കിടയിലെ അചഞ്ചലമായ ഐക്യമാണ്. ശൈലികളുടെയും മാധ്യമങ്ങളുടെയും വലിപ്പച്ചെറുപ്പങ്ങളുടെയും അതിർവരമ്പുകൾ ഭേദിച്ച് നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് നിൽക്കേണ്ട സമയം കൂടിയാണിത്. ഏതൊരു പുതിയ കലാമുന്നേറ്റവും വിജയിക്കുന്നത് അതിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടായ ഊർജ്ജത്തിലൂടെയാണ്. ഈ ക്യാമ്പുകൾ ഭാവിയിലെ സർഗ്ഗാത്മക സമൂഹത്തിലേക്കുള്ള സുപ്രധാന ചവിട്ടുപടികളാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, വ്യക്തിപരമായ അഹംബോധങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിവെച്ച് എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും നാം ഈ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ ഭാഗമാകേണ്ടതുണ്ട്.

അതിരുകളില്ലാത്ത കലാകുടുംബം

നമ്മുടെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം പുതിയ വേദികളെ നമ്മൾ കേവലം കാഴ്ചക്കാരായി നിന്നല്ല, മറിച്ച് സജീവ പങ്കാളികളായി നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ വിജയിപ്പിക്കണം. പുതിയ കാലത്തെ കല ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഒരുമയുടെ കരുത്താണ്. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമോ സാങ്കേതികമോ ആയ സകല അതിരുകളെയും മായ്ച്ചുകളഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഒരു വലിയ കലാകുടുംബമായി നമ്മൾ മാറണം. ഒരു കലാകാരന്റെ പ്രതിസന്ധി മറ്റൊരു കലാകാരന്റേത് കൂടിയാണെന്നും, ഒരു മുന്നേറ്റത്തിന്റെ വിജയം മുഴുവൻ കലാസമൂഹത്തിന്റെയും വിജയമാണെന്നും നാം തിരിച്ചറിയണം. അതിരുകളില്ലാത്ത ഇത്തരം ഐക്യപ്പെടലുകൾ മാത്രമാണ് വരുംതലമുറയിലെ കലാകാരന്മാർക്ക് കൂടുതൽ മികച്ച ഒരു ഭാവി സമ്മാനിക്കുന്നത്.

“കലയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി കുടികൊള്ളുന്നത് ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഒരു കൂട്ടം കലാകാരന്മാരുടെ അതിരുകളില്ലാത്ത ഐക്യത്തിലാണ്.”

ദാർശനികമായ തുടർച്ചയും പുതിയ ഇടങ്ങളും

കല ഒരു തപസ്സായി കണ്ടിരുന്ന ആ പ്രാചീന പൈതൃകത്തിന്റെ ആധുനിക പതിപ്പുകളാണ് ഇന്നത്തെ കലാ കൂട്ടായ്മകളും ക്യാമ്പുകളും. പണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് ശില്പികളും ചിത്രകാരന്മാരും ഒത്തുചേർന്ന്, എല്ലാ അഹംബോധങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് ഒരു മഹാക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചതുപോലെ, ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കലാകാരന്മാർ അതിരുകളില്ലാത്ത പുതിയൊരു ‘സാംസ്കാരിക ക്ഷേത്രം’ സമൂഹത്തിന്റെ ബോധതലങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ചെടുക്കുകയാണ്. കലയ്ക്ക് വേണ്ടി സമൂഹത്തിൽ ഇന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന ഓരോ പുതിയ ഇടവും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി നമ്മുടെ ജീനിൽ കുടികൊള്ളുന്ന ആ സർഗ്ഗാത്മക ചോദനയുടെ ആധുനിക കാലത്തെ തുടർച്ചയാണ്.

ഭാവിയിലെ അതിരുകളില്ലാത്ത കലാസമൂഹം

മനുഷ്യരാശിയുടെ ഭാവി കുടികൊള്ളുന്നത് സാംസ്കാരികമായ ഒത്തുചേരലിലാണ്. ഭാരതീയ ദർശനങ്ങളിലെ അത്യുന്നതമായ ‘വസുധൈവ കുടുംബകം’ (ലോകം മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ കുടുംബമാണ്) എന്ന സങ്കല്പം കലയിലൂടെ യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്ന ഒരു കാലമാണ് ഒരു ദീർഘദർശി സ്വപ്നം കാണുന്നത്. ദേശങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും അതിർവരമ്പുകൾ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോവുകയും, ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ സർഗ്ഗാത്മക മനസ്സുകളും ഒരൊറ്റ ശൃംഖലയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പുതിയ കാലഘട്ടം വരാനിരിക്കുന്നു. അവിടെ കല എന്നത് വെറുമൊരു ആസ്വാദന ഉപാധി എന്നതിലുപരി, സമൂഹത്തെ ധാർമ്മികമായും വൈകാരികമായും നയിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഊർജ്ജസ്രോതസ്സായി മാറും. ഈ വലിയ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളികളാണ് ഇന്നത്തെ കലാകാരന്മാർ.

ഒരു പുതിയ സാംസ്കാരിക ഉണർവ്

പഴയകാലത്ത് ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ കല, സാഹിത്യം, സംഗീതം, ജീവിതരീതി എന്നിവയെ കൂട്ടിയിണക്കുന്ന കേന്ദ്രബിന്ദുവായിരുന്നതുപോലെ, നാളത്തെ ലോകത്ത് ഇത്തരം കലാമുന്നേറ്റങ്ങൾ പുതിയ കാലത്തിന്റെ മാനസിക ‘ക്ഷേത്രങ്ങളായി’ പരിണമിക്കും. ഭാരതീയ കലയുടെ സത്തയായ ആഴത്തിലുള്ള ദർശനവും സൗന്ദര്യവും ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തയുമായി ലയിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ പിറവിയെടുക്കുന്നത് മുൻപൊരിക്കലും ലോകം കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത്ര വലിയൊരു സാംസ്കാരിക ഉണർവ്വായിരിക്കും.

“പ്രാചീന ശില്പങ്ങളിൽ തുടിക്കുന്ന ആ ജീവൻ ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലല്ല, മറിച്ച് ഭാവിയുടെ സർഗ്ഗാത്മകതയിലേക്കും ഐക്യത്തിലേക്കുമുള്ള വഴികാട്ടിയാണ്.”